Remik: zasady gry, wykładanie kart i liczenie punktów

Na stole pojawia się siódemka, a ktoś od razu mówi, że może ją dołożyć. Druga osoba protestuje: najpierw trzeba się wyłożyć. W remiku takie spory często wynikają z różnych rodzinnych wersji, a nie ze złej pamięci. Zasady remika trzeba ustalić przed pierwszym rozdaniem. Poniżej opisujemy spójny wariant domowy dla dwóch do czterech osób: dwie talie, cztery jokery i pierwsze wyłożenie za co najmniej 40 punktów. Chodzi o grę prawdziwymi kartami, nie o Rummikub z ponumerowanymi płytkami.
Spis treści
Podsumowanie:
- Przed rozdaniem ustalcie liczbę jokerów, próg pierwszego wyłożenia i punktację.
- W turze dobierz kartę, wykonaj dozwolone ruchy i odrzuć jedną kartę.
- Nie przenoś zasad gry płytkami do karcianego remika.
Ile talii i kart przygotować do opisanej wersji remika?
Przygotuj dwie standardowe talie po 52 karty oraz łącznie cztery jokery, czyli 108 kart. Potrzebne są zwykłe oznaczenia kolorów i wartości. Talia obrazkowej gry z własnymi zasadami nie jest automatycznie zamiennikiem. Gry karciane obejmują wiele konstrukcji, dlatego sprawdź zawartość konkretnego produktu. Zestaw może zawierać jedną albo dwie pełne talie. Nie myl liczby kart na opakowaniu z liczbą osobnych kompletów do gry.
W tym wariancie umawiamy się na pierwsze wyłożenie za 40 punktów, asa nisko albo wysoko w sekwensie i cztery jokery. Nie stosujemy pukania, podbierania całego stosu odrzuconych kart ani przebudowywania cudzych układów. Ustalamy też, że runda kończy się odrzuceniem ostatniej karty. To ważne, bo w innych odmianach progi, liczba jokerów i sposób kończenia mogą wyglądać inaczej. Nie łącz kilku reguł zasłyszanych przy różnych stołach.
Przygotuj miejsce na zakryty stos dobierania, odkryty stos odrzucania i układy graczy. Zostawcie tyle przestrzeni, żeby nie nakładać kart na siebie przypadkowo. Do nauki rozegrajcie najpierw krótką turę z odkrytymi kartami, bez wpisywania wyniku do tabeli. Starszemu dziecku łatwiej wtedy zobaczyć, dlaczego wolna siódemka pasuje do jednego układu, a do drugiego już nie. Potem wróćcie do zwykłego rozdania.
Oszczędzaj w klubie 😎
🔥 -5% na pierwsze zamówienie
🔥 Każda złotówka to 1 punkt
🔥 30-dniowe prawo zwrotu
🔥 Tania dostawa

Jak rozdać karty i przebiega tura: dobierz, wyłóż, odrzuć?
Potasuj wszystkie karty i wybierz rozdającego. Każdy otrzymuje po 13 kart. Reszta tworzy zakryty stos, a jego wierzchnią kartę odwracamy na początek stosu odkrytego. Rozpoczyna osoba po lewej stronie rozdającego, dalej gramy zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Nikt nie dostaje dodatkowej czternastej karty na start: w tej wersji pierwszy gracz również zaczyna od dobrania. Tak unikamy mieszania dwóch sposobów rozpoczynania.
Tura ma prostą kolejność: dobierz jedną kartę z wierzchu stosu zakrytego albo odkrytego, wykonaj dozwolone wyłożenia i odrzuć jedną kartę na stos odkryty. Nie trzeba wykładać układu w każdym ruchu. Czasem tylko dobierasz i odrzucasz, bo dopiero zbierasz potrzebne wartości. Nie przeglądaj kart ukrytych i nie bierz elementu ze środka stosu odrzuconego. Dostępna jest wyłącznie jego wierzchnia karta.
Przykład: masz 6 i 7 pik, a na odkrytym stosie leży 8 pik. Dobierasz ósemkę, więc masz gotową sekwencję. Jeżeli to nie jest jeszcze twoje pierwsze wyłożenie za wymagany próg, sam układ nie wystarczy do zejścia na stół. Możesz go zachować i odrzucić inną kartę. Kolejna osoba nie musi znać twojego planu. Właśnie dlatego przed ruchem sprawdza się zarówno dopasowanie, jak i warunek pierwszego wyłożenia.
Jak tworzyć komplety i sekwensy oraz używać jokerów?
Sekwens to przynajmniej trzy kolejne karty w jednym kolorze, na przykład 6, 7 i 8 pik. Kolor oznacza tu pik, kier, karo lub trefl, a nie tylko czerwony albo czarny nadruk. Sześć kier, siedem karo i osiem kier nie tworzą sekwensu. As może stać przed dwójką albo po królu, lecz nie łączy końca z początkiem. Układ król, as, dwa jest więc niedozwolony w opisanym wariancie.
Komplet to trzy lub cztery karty tej samej wartości w różnych kolorach, na przykład trzy damy: kier, karo i trefl. Dwie identyczne damy kier nie zastępują dwóch różnych kolorów tylko dlatego, że gramy podwójną talią. Do kompletu nie dokładamy piątej karty. Warto przy nauce układać sekwensy w jednym kierunku, a komplety obok siebie, aby od razu było widać, czego brakuje lub co już jest pełne.
Joker zastępuje jedną brakującą kartę i musi mieć jednoznaczne znaczenie w układzie. W tym domowym wariancie dopuszczamy najwyżej jednego jokera w pojedynczym układzie i minimum dwie zwykłe karty. Przykład: 6 pik, joker i 8 pik oznacza, że joker zastępuje 7 pik. Nie zmieniaj jego roli w myślach między ruchami. Jeśli układ nie pokazuje wyraźnie, co zastępuje, popraw jego ułożenie przed dalszą grą.
Kiedy można wyłożyć pierwsze układy i dokładać karty?
Na pierwsze wyłożenie przygotuj własne układy o łącznej wartości co najmniej 40 punktów. W tej wersji mają pochodzić z twojej ręki, a nie z dopisania karty do cudzej sekwencji. Wymagamy również przynajmniej jednego sekwensu bez jokera. Blotki liczymy według numerów, walety, damy i króle po 10, a asa jako 1 przy początku sekwensu lub 11 w komplecie i przy końcu. Joker przy wyłożeniu ma wartość zastępowanej karty.
Przykład pierwszego wyłożenia: 6, 7 i 8 pik dają 21 punktów. Trzy siódemki w pozostałych kolorach dodają kolejne 21. Razem masz 42 punkty i czysty sekwens, więc warunki są spełnione. Nie licz tej samej karty jednocześnie w dwóch układach. Notesy przydają się do zanotowania progu i późniejszych wyników, a pisaki do wyraźnego oznaczenia kolejnych rozdań w tabeli. Zasady zapisane przed grą ograniczają nieporozumienia.
Po pierwszym wyłożeniu możesz w swoich turach dokładać pasujące karty do prawidłowych układów na stole. Nie zmieniasz jednak kolejności wszystkich cudzych kart tak jak w niektórych grach z płytkami. Jokera możesz zastąpić dokładnie tą kartą, którą reprezentuje, i w tej samej turze wykorzystać go w nowym prawidłowym układzie. Jeśli nie możesz tego zrobić, zostaw go na miejscu. Dokładanie nadal odbywa się między dobraniem a końcowym odrzuceniem.
Jak zakończyć rozdanie, policzyć punkty i ustalić zasady przed kolejną partią?
Runda kończy się, gdy gracz wyłoży lub dołoży karty i odrzuci ostatnią na stos odkryty. Pozostali liczą to, co zostało w rękach. W naszym zapisie używamy punktów karnych: blotki według wartości, figury po 10, as po 11 i niewykorzystany joker po 30. Zwycięzca rundy zapisuje zero. Przykładowo dama, ósemka i joker to 48 punktów karnych. Nie mieszaj tej tabeli z inną metodą dającą zwycięzcy dodatnią sumę punktów.
Jeżeli stos dobierania skończy się wcześniej, zostaw wierzchnią kartę stosu odkrytego, a pozostałe odrzucone karty potasuj i ułóż zakryte. Nie oglądaj ich kolejności podczas tasowania. Przed grą ustalcie liczbę rozdań, na przykład cztery. Po ostatnim zsumujcie punkty karne: wygrywa najniższy wynik. Przy remisie możecie wspólnie zakończyć albo rozegrać wcześniej uzgodnione dodatkowe rozdanie. Nie dopisujcie nowych wyjątków dopiero po zobaczeniu tabeli.
Z dzieckiem zacznijcie od otwartych przykładów i dajcie czas na sprawdzenie układów. W razie emocji pomocne jest reagowanie na przegraną podczas gry, ale nie trzeba każdej partii zamieniać w lekcję o zachowaniu. Można przerwać, nazwać sporną regułę i wrócić do zapisanych ustaleń. Gramy dla wspólnej rozrywki, bez pieniędzy i zakładów. Najważniejsze, aby wszyscy rozumieli tę samą wersję, zanim kolejna karta trafi na stół.
Najczęściej zadawane pytania
Czy remik i Rummikub mają te same zasady?
Nie. Tutaj opisujemy grę kartami. Rummikub korzysta z płytek i własnej instrukcji, więc nie należy automatycznie przenosić między nimi reguł.
Czy pierwsze wyłożenie zawsze wymaga 40 punktów?
Nie. Istnieją różne warianty. W tym poradniku przyjmujemy 40 oraz przynajmniej jeden sekwens bez jokera. Ustalcie próg przed rozdaniem.
Czy można ułożyć król, as, dwa?
Nie w opisanym wariancie. As może być na początku albo na końcu prawidłowej sekwencji, ale nie łączy obu krańców.



















































































