Najlepsze akcesoria do zabawy w szkołę: ranking

Kto dzisiaj będzie nauczycielem? Przy zabawie w szkołę dzieci chętnie zamieniają się rolami, wymyślają zadania i zapraszają do klasy nawet pluszaki. Nie trzeba od razu urządzać osobnej sali. Dobrane do pomysłów dziecka akcesoria do zabawy w szkołę pomogą przygotować własną lekcję.

Od czego zacząć kompletowanie domowej klasy? Tablica przyda się do rysowania i zapisywania poleceń, a liczydło czy ruchomy zegar pozwolą pokazać zadanie pozostałym uczniom. Podpowiadamy, które dodatki wybrać do pierwszych szkolnych scenek, a które lepiej pasują do starszego dziecka.

Co przygotować do zabawy w nauczyciela?

Najprzyjemniejszy moment zaczyna się wtedy, gdy dziecko samo ogłasza, czego będzie uczyć swoją klasę. Może zaplanować rysowanie, wymyślić zagadkę albo zaprosić wszystkich do liczenia. Zamiast od razu podsuwać cały zestaw zadań, zapytaj, co chciałoby pokazać uczniom. Ta odpowiedź ułatwi wybór pierwszego dodatku. Czasem potrzebna będzie powierzchnia do pisania, innym razem przedmioty, które można rozdzielić między uczestników.

Do urządzenia klasy wystarczy wspólny stolik i miejsce, w którym prowadzący pokaże swoje zadanie. Wybierając tablice do rysowania, dopasuj sposób używania do miejsca zabawy. Model do zawieszenia wymaga odpowiedniego zamocowania przez dorosłego. Niewielką planszę można natomiast przekazywać sobie przy stole. Przed rozpoczęciem przygotuj właściwy mazak lub kredę, zgodnie z przeznaczeniem konkretnej powierzchni.

Nie musicie odtwarzać prawdziwej lekcji od dzwonka do dzwonka. Dla przedszkolaka ważniejsza może być możliwość zajęcia miejsca nauczyciela niż rozwiązanie działania. Pozwól mu nazwać przedmiot, zapisać własne znaki i zadać pytanie maskotce. Jeśli poprosi cię o bycie uczniem, odpowiedz w tej roli. Nie zmieniaj każdego pomysłu w ćwiczenie, które musi zakończyć się prawidłową odpowiedzią.

Wspólnie ustalcie, jak będzie wyglądała zamiana ról. Gdy prowadzących jest dwoje, jedno dziecko może pokazać zadanie, a drugie rozdać potrzebne elementy. Przy kolejnej lekcji zamienią się miejscami. Nie potrzeba do tego ocen ani sprawdzania, kto wie więcej. Zabawa w nauczyciela daje okazję do wymyślania własnych poleceń, a nie do porównywania rodzeństwa.

Gotowe akcesorium wybieraj pod czynność, którą dziecko chce wykonywać. Jeśli lubi pokazywać i tłumaczyć, przyda mu się czytelna plansza. Jeśli woli układać przedmioty, lepsza będzie pomoc z elementami do przesuwania. Nie kompletuj całej klasy naraz. Jeden dobrze wykorzystany dodatek pokaże, czego rzeczywiście brakuje do kolejnych pomysłów.

Tablica, liczydło czy zegar: co przyda się podczas domowej lekcji?

Tablica pozostawia temat otwarty: dziś można na niej narysować zwierzę, jutro zapisać nazwiska wymyślonych uczniów. Pomoc z konkretną funkcją podsuwa z kolei gotowy rodzaj zadania. Zegar zachęca do ustawiania wskazówek, a liczydło do przesuwania i przeliczania elementów. Zastanów się, czy dziecko potrzebuje miejsca na własny pomysł, czy przedmiotu, na którym pokaże innym określoną czynność.

Przy pierwszych matematycznych lekcjach łatwiej rozmawiać o przedmiotach, które można zobaczyć i przesunąć. Dziecko może rozdzielić kilka elementów między maskotki, porównać dwie grupy albo sprawdzić, ile zostało po zabraniu jednej części. Dobierając pomoce do nauki liczenia, rozróżnij takie swobodne zadania od pracy ze znakami działań. Obecność symboli mnożenia nie oznacza, że trzeba od nich zaczynać.

Zegar można wykorzystać do ustalenia pory wymyślonej przerwy czy rozpoczęcia zajęć. Najpierw wystarczy samo ustawianie i porównywanie wskazówek. Nie wymagaj odczytywania minut, jeśli dziecko dopiero poznaje tarczę. Układanka z wyjmowanymi cyframi ma też inne zastosowanie niż zegarek noszony na ręce. W szkolnej scence pełni rolę pomocy do pokazywania, nie urządzenia odmierzającego czas.

Starsze dziecko może chcieć przygotować bardziej rozbudowaną lekcję. Wtedy przyda się zestaw do pracy z działaniami lub odtwarzania wzoru. Ważne, żeby samo rozumiało zadanie, które ma objaśnić pozostałym uczestnikom. Gra z tabliczką mnożenia nie będzie odpowiednikiem liczydła dla przedszkolaka. Z kolei proste przesuwanie koralików może nie wystarczyć uczniowi, który szuka nowego wyzwania.

Przeczytaj oznaczenie wieku i instrukcję dokładnie tego produktu, który wybierasz. Zestawy z literami mogą różnić się alfabetem, a podobnie wyglądające plansze rodzajem dołączonych narzędzi. Drobne części trzeba przechowywać poza zasięgiem młodszego rodzeństwa. Nie zakładaj też, że mazak do jednej tablicy nadaje się do wszystkich pozostałych. Przeznaczenie powierzchni ma znaczenie przy późniejszym ścieraniu zapisków.

Jak zmieniać zabawę bez kupowania kolejnych akcesoriów?

Ten sam przedmiot może wracać w kilku różnych lekcjach. Na tablicy narysujcie plan klasy, a następnym razem zadanie dla pluszowych uczniów. Zestaw liter pozwoli ułożyć imiona bohaterów, ale nie każda szkolna scenka musi dotyczyć czytania. Dziecko może samo zaproponować, do czego wykorzysta posiadane pomoce. Nie trzeba każdorazowo przygotowywać nowego kompletu, żeby wydarzyło się coś ciekawego.

Do zajęć można włączyć układanki dla dzieci, którymi już się bawicie. Nauczyciel wybiera fragment lub prosty układ, a pozostali próbują go odtworzyć. Później możecie zamienić się rolami i wymyślić własną zasadę. Nie każda próba musi być trudniejsza od poprzedniej. Czasem cała przyjemność polega na pokazaniu innym zadania, które dziecko dobrze zna.

Gdy uczniami zostają maskotki, dziecko samo może udzielać odpowiedzi w ich imieniu. Z rodzeństwem lepiej najpierw ustalić, czy wszyscy mają ochotę na wybrany temat. Jedna osoba może liczyć elementy, druga układać działanie, a obie nadal uczestniczą w tej samej scence. Nie wymagaj jednak od młodszego dziecka używania części, które nie są dla niego przeznaczone. Wspólna zabawa nie zmienia ograniczeń konkretnego zestawu.

Jeśli szkolne zadanie przestaje interesować uczestników, pozwólcie mu zmienić formę. Rysunek z tablicy może zostać początkiem opowieści, a kolorowe elementy materiałem do własnej kompozycji. Taka zabawa w szkołę nie musi prowadzić do ukończenia karty pracy. Ważniejsze jest to, czy dzieci nadal chcą coś wspólnie wymyślać. Dorosły nie musi doprowadzać każdej rozpoczętej lekcji do zaplanowanego końca.

Po zakończeniu zbierzcie luźne części i przygotujcie miejsce na niedokończone pomysły. Zapis można pozostawić na tablicy, jeśli pozwala na to jej instrukcja, a układ schować w pudełku. Przy kolejnym spotkaniu dziecko samo zdecyduje, czy wrócić do starej klasy, czy wymyślić nową. Dobry dodatek daje do tego okazję. Nie zastępuje jednak najważniejszej części zabawy: pomysłów jej uczestników.