Przejdź do treści

Jak grać w memory? Zasady i pierwsze rozgrywki z dzieckiem

Autor:
Osoba odkrywająca niebieską kartę z ilustracją przy stole z kartami do gry memory
Nicola Barts/Pexels

Kotek był przecież tutaj. A może jednak obok? W memory nawet dorosły potrafi zgubić pewną parę, a dziecko z satysfakcją wskazuje właściwą kartę. Zasady gry w memory są proste: odkrywacie po dwa obrazki i szukacie identycznych par. Pierwsza rozgrywka nie potrzebuje całej zawartości pudełka. Kilka par, spokojny stół i jasno ustalona kolejność wystarczą, żeby od razu zacząć wspólną zabawę.

Dopasowane do tematu

Podsumowanie:

  • W jednej próbie odkrywajcie dwie karty i pokazujcie je wszystkim.
  • Zdobyta para daje kolejny ruch w klasycznym wariancie.
  • Trudność zmieniajcie pomiędzy partiami, zaczynając od liczby par.

Ile par przygotować na pierwszą grę w memory?

Na pierwszą próbę odłóżcie kilka wyraźnie różnych par, na przykład kota, auto, jabłko i parasol. Cztery pary to osiem kart, nie cztery. Pokaż je odkryte i sprawdź, czy dziecko rozpoznaje powtarzające się obrazki. Nie musi znać ich nazw. Może wskazywać dwie takie same ilustracje, zanim zaczniecie szukać ich po odwróceniu.

Liczba kart powinna pozwalać dziecku zrozumieć przebieg gry i doczekać swojej kolejki. Jeśli osiem okazuje się za dużo, zmniejsz zestaw do dwóch lub trzech par. To domowe ułatwienie, które ustalacie przed startem. Gdy wybieracie memory, sprawdźcie też instrukcję: niektóre zestawy zawierają dodatkowe zadania, dotykowe elementy lub inne sposoby dobierania kart.

Zdejmijcie ze stołu pozostałe zabawki, ale nie budujcie atmosfery egzaminu. Karty powinny leżeć w zasięgu małej ręki i mieć miejsce na odwracanie. Osobna kupka zdobytych par nie może zasłaniać pola. Przy młodszym dziecku dorosły może przekładać kartę wskazaną palcem, zamiast wymagać sprawnego chwytu od początku.

Oszczędzaj w klubie 😎

🔥 -5% na pierwsze zamówienie
🔥 Każda złotówka to 1 punkt
🔥 30-dniowe prawo zwrotu
🔥 Tania dostawa

Odbierz swoje 10 punktów
Dziecko w aucie bawi się swoją zabawką

Jak rozłożyć karty i wyjaśnić zasady pierwszej tury?

Wybrane pary pomieszajcie i rozłóżcie obrazkami do dołu. Równe rzędy pomagają określić położenie: bliżej brzegu, na środku, pod kartą z poprzedniego ruchu. Nie ściskajcie elementów tak mocno, żeby odwrócenie jednego przesuwało pozostałe. W trakcie gry karty wracają na swoje miejsca. Ich przemieszczanie zmieniłoby warunki zapamiętywania.

Pierwszy gracz odwraca jedną kartę, pozwala wszystkim zobaczyć obrazek, a potem odsłania drugą. Powiedz krótko: szukamy takiego samego obrazka. Nie trzeba opowiadać wszystkich wyjątków naraz. Pokaż jedną turę na przykładzie jabłka i auta, a następną wykonajcie już wspólnie. Odsłonięte karty powinny być widoczne dla każdego uczestnika, nie tylko osoby, która je podniosła.

Przed rozpoczęciem ustalcie kolejność i przypomnijcie, że nie podglądamy kolejnych kart po cichu. Do pierwszego spotkania z zasadami dopasujecie gry memory dla 2-latka, sprawdzając oznaczenia wieku i formę konkretnego zestawu. Sam napis na pudełku nie zastąpi zmniejszenia liczby kart, kiedy pełna plansza na razie przytłacza dziecko.

Kiedy gracz zabiera parę i kto wykonuje następny ruch?

W klasycznym wariancie dwa identyczne obrazki tworzą parę. Gracz zabiera je do siebie i wykonuje kolejną próbę. Gdy karty są różne, pokazuje je pozostałym, odwraca obrazkami do dołu i oddaje ruch następnej osobie. Tak przebiegają między innymi standardowe zasady opisane w instrukcji memo Djeco. Przy konkretnej grze zawsze sprawdźcie jej własne reguły.

Wyobraźcie sobie taką kolejkę: Ola odkrywa kota i parasol. Karty nie pasują, więc wracają na te same miejsca. Tata odsłania jabłko, a potem drugiego kota. Też nie ma pary. Teraz Ola pamięta położenie obu kotów: odkrywa je, odkłada zdobycz i znów wybiera dwie karty. Jej dodatkowy ruch wynika ze znalezienia pary, nie z tego, kto rozpoczął rozgrywkę.

Nie poprawiaj dziecka, zanim zobaczy obie ilustracje. Chwila porównania jest częścią tury. Jeśli zabrało dwie różne karty, połóżcie je obok siebie i sprawdźcie szczegóły. Bez pośpiechu wróćcie do właściwej zasady. Nie dopisujcie nowego wyjątku tylko dlatego, że właśnie pojawiła się trudniejsza sytuacja.

Jak ułatwić memory młodszemu dziecku?

Najprościej ułatwić grę przez zmniejszenie liczby par i wybranie obrazków, które wyraźnie się od siebie różnią. Na początek odłóżcie niemal identyczne samochody lub zwierzęta w podobnych kolorach. Dziecko ma wtedy mniej szczegółów do rozróżnienia i szybciej zauważa, co znaczy dopasowanie. W kolejnych partiach można stopniowo dokładać trudniejsze ilustracje.

Możecie też rozegrać domowy wariant otwarty: jeden komplet obrazków zostaje odkryty, a do niego dobieracie drugą kartę. To ćwiczenie rozpoznawania par, a nie pełna klasyczna rozgrywka. Nazwijcie zmianę wprost. Gdy dziecko poczuje się pewniej, odwróćcie część kart i ustalcie nowe warunki przed następną partią.

Starszemu przedszkolakowi nie zawsze potrzeba od razu największego pudełka. gry memory dla 4-latka dobierajcie także do czytelności ilustracji i czasu jednej partii. Dorosły może mówić, co sam zauważył, lecz nie powinien podpowiadać położenia każdej pary. Zostaw dziecku własny wybór, również wtedy, gdy pamiętasz lepszy ruch. Wspólny śmiech z pomyłki zwykle pasuje do memory bardziej niż odpytywanie.

Jak zakończyć rozgrywkę i zmieniać trudność kolejnych gier?

Gra kończy się, gdy ze stołu znikną wszystkie pary. Policzcie zdobyte zestawy, a nie pojedyncze kartoniki. W klasycznym wariancie wygrywa osoba z największą liczbą par; przy równej liczbie jest remis. Ustalcie to przed grą, zamiast szukać dodatkowego rozstrzygnięcia dopiero po wyniku. Po pierwszej krótkiej partii łatwo zdecydować, czy macie ochotę na następną.

Zwiększajcie trudność po jednym kroku: dodajcie dwie pary, wybierzcie podobniejsze obrazki albo ułóżcie szersze pole. Nie zmieniajcie wszystkiego jednocześnie. Jeśli gra trwa tak długo, że ostatnie ruchy wykonuje już tylko dorosły, następnym razem przygotujcie mniej elementów. Zakończenie umówionej krótkiej partii jest czytelniejsze niż porzucenie ogromnego układu w połowie.

Gdy przegrana wywołuje silne emocje, przyda się poradnik Dziecko nie umie przegrywać. Jak pomóc mu oswoić porażkę?. Przy samym stole nazwij rozczarowanie, daj chwilę na uspokojenie i nie wymuszaj rewanżu. Można wrócić jutro. Przed schowaniem sprawdźcie kompletność par: zagubiony obrazek potrafi sprawić, że w kolejnej grze jedna karta będzie bezskutecznie szukała swojego odpowiednika.

Najczęściej zadawane pytania

Czy po znalezieniu pary gra się jeszcze raz?

W klasycznych zasadach tak: gracz zabiera identyczne karty i ma następną próbę. Sprawdź jednak instrukcję posiadanego zestawu, zwłaszcza gdy zawiera dodatkowe elementy lub warianty gry.

Ile kart dać dziecku na początek?

Przygotuj kilka wyraźnie różnych par i obserwuj przebieg zabawy. Możesz zacząć od dwóch do czterech par, a później zwiększać liczbę. To propozycja domowego uproszczenia, nie sztywna norma wieku.

Czy można przestawiać zakryte karty?

W klasycznej rozgrywce wracają na te same miejsca. Dzięki temu wszyscy mogą zapamiętywać ich położenie. Przesuwanie kart wymagałoby wcześniej uzgodnionego, osobnego wariantu zasad.

Źródła

Najlepsze gry dla dzieci

Do góry