Brydż: zasady gry dla początkujących i przykładowe rozdanie

Cztery osoby siedzą przy stole, ale grają dwie pary. Jedna deklaruje, ile lew spróbuje zdobyć, a druga stara się jej to utrudnić. To najkrótszy początek wyjaśnienia brydża. Dalej pojawiają się kontrakt, atuty i dziadek, lecz nie trzeba uczyć wszystkiego naraz. Przejdziemy od rozłożenia talii do prostego rozdania ze starszym dzieckiem. W przykładach używamy punktacji za pojedyncze rozdanie bez kontry; nie prowadzimy równocześnie zapisu robrowego ani porównania wyników z innymi stołami.
Spis treści
Podsumowanie:
- Rozgrywka obejmuje 13 lew, a poziom kontraktu dodaje się do sześciu.
- Pierwsze ćwiczenie ma jawnie uproszczoną licytację i zapis bez kontry.
Jak przygotować talię, czterech graczy i miejsca przy stole?
Potrzebna jest standardowa talia 52 kart, bez jokerów. Sprawdźcie cztery kolory i po 13 wartości od dwójki do asa. Karty do gry powinny mieć czytelne symbole, bo podczas nauki znaczenie ma szybkie rozróżnienie koloru oraz wartości. Na jednym stole nie łączymy dwóch talii.
Przyjmijcie oznaczenia miejsc N, E, S i W. Osoby N oraz S tworzą jedną parę, E oraz W drugą. Partner siedzi naprzeciwko, a kolejność ruchów biegnie zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Rozdający przekazuje wszystkie karty po jednej, zaczynając od lewej strony. Każdy otrzymuje 13.
Uporządkujcie rękę kolorami, a w każdym kolorze od najwyższej do najniższej wartości. Nie pokazujcie kart partnerowi podczas normalnej gry. Do ćwiczenia można rozłożyć ręce jawnie, ale trzeba wyraźnie nazwać to rundą szkoleniową. Przy pierwszych spotkaniach wystarczy jedno lub dwa rozdania, zamiast próby opanowania całego systemu licytacji.
Materiały do druku
Pobierz cały pakiet PDF (1 strona)
Format A4. Wybierz potrzebne strony w podglądzie wydruku; przy szablonie z wymiarami zachowaj skalę 100%.
Oszczędzaj w klubie 😎
🔥 -5% na pierwsze zamówienie
🔥 Każda złotówka to 1 punkt
🔥 30-dniowe prawo zwrotu
🔥 Tania dostawa

Co oznaczają lewa, atut, kontrakt i dziadek?
Lewa składa się z czterech kart: po jednej od każdego gracza. Osoba rozpoczynająca wykłada dowolny dozwolony kolor. Pozostali muszą dołożyć ten kolor, jeśli go mają. Gdy nie mają, mogą zrzucić inną kartę. Zwycięzca lewy rozpoczyna kolejną.
Bez atutu wygrywa najwyższa karta koloru wyjścia. W kontrakcie z atutem zagranie atutu może pobić nawet wysoką kartę innego koloru; spośród atutów wygrywa najwyższy. Nadal obowiązuje dokładanie koloru. Nie przebijamy atutem tylko dlatego, że jest to korzystne, jeżeli w ręce pozostała karta koloru wyjścia.
Kontrakt określa liczbę lew do wzięcia i ewentualny atut. Poziom dodaje się do sześciu: 1 oznacza siedem lew, 2 osiem, a 3 dziewięć. Zapis 3BA to zobowiązanie do zdobycia dziewięciu lew bez atutu. Zapis 2♥ oznacza osiem lew przy kierach jako atutach.
Dziadek jest partnerem rozgrywającego. Po pierwszym wyjściu obrony wykłada swoje karty jawnie, uporządkowane kolorami. Zagraniami z tej ręki kieruje rozgrywający, a dziadek nie podpowiada mu wyboru. Wyłożenie jednej ręki na stół nie oznacza, że od tej chwili wszyscy mogą konsultować każdy ruch.
Jak przebiega prosta licytacja i pierwsze wyjście?
Rozdający rozpoczyna licytację. Może zgłosić odzywkę albo pas; dalej wypowiadają się kolejni gracze. Następna odzywka musi być wyższa: najpierw porównuje się poziom, a przy równym poziomie kolejność jest następująca: trefle, kara, kiery, piki, bez atu. Dlatego 1♠ jest wyżej niż 1♥, ale niżej niż 1BA.
Licytacja po zgłoszeniu kontraktu kończy się trzema kolejnymi pasami. Gdy wszyscy spasują od początku, nie rozgrywa się kontraktu w tym rozdaniu. Kontra i rekontra mają własne warunki oraz zmieniają punktację; na pierwsze ćwiczenie umawiamy się, że ich nie używamy. To uproszczenie nauki, nie stwierdzenie, że takich odzywek nie ma w brydżu.
Rozgrywającym zostaje osoba z pary wygrywającej licytację, która jako pierwsza zgłosiła ostateczny kolor lub bez atu. Jej partner będzie dziadkiem. Pierwsze wyjście wykonuje przeciwnik siedzący po lewej stronie rozgrywającego, zanim zostanie wyłożona ręka dziadka.
Do podstawowego szacowania siły przyjmijcie punkty honorowe: as 4, król 3, dama 2 i walet 1. W całej talii jest ich 40. Same punkty nie są pełnym systemem licytacyjnym. W treningowym przykładzie możecie uzgodnić otwarcie 1BA z równą ręką 15–17 punktów, zamiast przypisywać każdej sile dowolny kontrakt.
Jak rozegrać kontrakt i zapisać punkty?
Przed pierwszym zagraniem przypomnijcie wymaganie kontraktu. Przy 3BA para potrzebuje dziewięciu z 13 lew. Ułóżcie zdobyte lewy w sposób pozwalający je policzyć, nie mieszając od razu wszystkich kart w jeden stos. Rozgrywający wybiera kartę także ze stołu dziadka, gdy przypada jego kolej.
W podstawowej punktacji bez kontry za wymagane lewy ponad sześć liczy się po 20 w treflach i karach, po 30 w kierach i pikach, a w bez atu 40 za pierwszą i po 30 za następne. Przy wykonanym kontrakcie dochodzi premia. Wynik kontraktowy co najmniej 100 daje premię za dograną, a niższy premię za częściówkę.
Przyjmując brak partii, 3BA wykonane dokładnie oznacza 100 punktów za kontrakt i 300 premii, razem 400. Wykonane dokładnie 2♥ daje 60 i 50 premii, razem 110. Nadrobione lewy bez kontry liczy się według koloru: po 20 w młodszych i po 30 w starszych oraz bez atu. Nie powiększają one wartości kontraktowej decydującej o dogranej.
W notesie do zapisywania rozdań zaznaczajcie kontrakt, liczbę zdobytych lew i wynik. Przed partią za każdą brakującą lewę bez kontry obrona otrzymuje 50 punktów, po partii 100. Premia za dograną po partii wynosi 500 zamiast 300. Szlemy mają dodatkowe premie, których nie potrzebujemy do tego pierwszego ćwiczenia. Długopisów użyjcie po wspólnym policzeniu, nie w trakcie sporu o liczbę lew.
Jak przejść przez przykładowe rozdanie ze starszym dzieckiem?
W przykładowej ręce N ma: piki A K D, kiery 7 4 2, kara K 9 6 2 i trefle A 8 4. To 16 punktów honorowych. Ręka S to piki W 10 9, kiery A K 6, kara A 8 4 i trefle W 10 9 2, czyli 13 punktów. Skróty D i W oznaczają damę oraz waleta. Pełny rozkład czterech rąk pokazuje plansza do druku.
W szkoleniowej licytacji N otwiera 1BA, E pasuje, S podnosi do 3BA, a pozostali pasują. N rozgrywa, S będzie dziadkiem, a pierwszą kartę zagra E. Rozłóżcie wszystkie ręce jawnie i przejdźcie jedną lewę po kolei. Najpierw pilnujcie dokładania koloru; dopiero później zastanawiajcie się nad planowaniem kolejnych lew.
Nie zakładajcie, że sama suma punktów gwarantuje wykonanie kontraktu. Układ i sposób zagrania również mają znaczenie. Możecie zakończyć pierwszą lekcję po czterech lewach i powtórzyć tę samą sytuację. Zasady remika pokazują inną grę, w której buduje się układy, a nie bierze lewy. Tych mechanizmów nie przenosimy do brydża.
Pytania i odpowiedzi
Czy w brydża można zagrać bez licytacji?
Do ćwiczenia dokładania koloru i brania lew można ustalić kontrakt wcześniej. Trzeba jednak nazwać to uproszczoną lekcją. Pełna gra obejmuje licytację, a minibrydż ma własne reguły wprowadzające; nie jest po prostu inną nazwą identycznego ćwiczenia.
Czy dziadek może wybrać zagrywaną kartę?
Podczas normalnej rozgrywki wybór należy do rozgrywającego. Dziadek wykłada rękę po pierwszym wyjściu i wykonuje wskazane zagrania ze stołu, nie podpowiadając strategii. W jawnej rundzie szkoleniowej można omawiać ruchy, ale to inny tryb ćwiczenia.
Czy każda karta pik jest atutem?
Nie. Pik staje się atutem tylko w kontrakcie pikowym. W kontrakcie bez atu żaden kolor nie ma tej roli. W kontrakcie kierowym to kiery są atutami, a najwyższy pik nie pobije dołożonego zgodnie z regułami atutu.





















































































