Zabawa w chowanego: zasady i pomysły dla młodszych dzieci

Ktoś zasłania oczy, ktoś inny próbuje nie zachichotać za zasłoną. Zabawa w chowanego ma prosty początek, ale nie każde dziecko od razu rozumie różnicę między chowaniem siebie a zamykaniem oczu. Najłatwiej pokazać reguły na krótkiej rundzie z pluszakiem. Potem można przejść do szukania domowników, ustalić odliczanie i zdecydować, czy w grze będzie zaklepywanie. Nie potrzeba specjalnego wyposażenia, żeby zacząć.
Spis treści
Podsumowanie:
- Ustal granice miejsca i wspólny sygnał zakończenia.
- Z pluszakiem można pokazać kolejność, zanim zaczną chować się dzieci.
Jak ustalić granice zabawy i miejsce odliczania?
Najpierw ustalcie obszar. W domu może to być jeden pokój i przedpokój, w ogrodzie wyraźnie zaznaczony fragment terenu. Powiedzcie nie tylko, gdzie wolno się chować, lecz także gdzie zabawa się nie odbywa. Dziecko nie powinno musieć zgadywać, czy wejście za drzwi albo wyjście na schody nadal mieści się w zasadach.
Wykluczcie zamykane skrzynie, szafy zatrzaskowe, przestrzeń przy oknach oraz miejsca wymagające wspinania. Nie zamykamy za sobą drzwi na klucz i nie wychodzimy poza umówioną granicę. Chodzi o szukanie, nie o próbę zniknięcia dorosłemu z pola odpowiedzialności.
Wybierzcie miejsce odliczania i sygnał kończący zabawę. Ustalcie też, że na wołanie przerwa wszyscy wychodzą z kryjówek. Dorosły nadzoruje sytuację niezależnie od tego, kto akurat jest szukającym. Na pierwsze rundy dobierzcie tak mały obszar, aby oczekiwanie i szukanie trwały krótko.
Materiały do druku
Pobierz cały pakiet PDF (1 strona)
Format A4. Wybierz potrzebne strony w podglądzie wydruku; przy szablonie z wymiarami zachowaj skalę 100%.
Oszczędzaj w klubie 😎
🔥 -5% na pierwsze zamówienie
🔥 Każda złotówka to 1 punkt
🔥 30-dniowe prawo zwrotu
🔥 Tania dostawa

Jak zacząć od szukania schowanego pluszaka?
Wybierzcie jednego z pluszaków i nadajcie mu prostą rolę: miś czeka, aż ktoś go odnajdzie. Przy pierwszej próbie dziecko może zobaczyć, jak dorosły odkłada zabawkę za poduszkę. Nie trzeba od razu ukrywać jej całkowicie. Wystająca łapka lub ucho daje wyraźny punkt zaczepienia.
Powiedzcie, co teraz robicie: odwracamy się, liczymy do trzech i zaczynamy szukać. Po znalezieniu pluszaka zmieńcie role. Dziecko może schować misia w tym samym miejscu, a dorosły nadal potraktować to jako pełną rundę. To okazja do zrozumienia kolejności, nie konkurs najbardziej pomysłowych kryjówek.
Namioty do zabawy mogą stać się miejscem oczekiwania zabawki, jeśli mają otwarte wejście i są ustawione zgodnie z instrukcją. Nie zasłaniajcie całkowicie dostępu i nie budujcie zamkniętej komory. Pluszak może wystawać z wejścia, a dziecko wskazać, skąd widać jego ucho.
Zakończcie poszukiwanie wspólnym pokazaniem kryjówki. Zamiast mówić tylko jest, nazwijcie miejsce: za poduszką, obok pudełka, pod stolikiem. Nie poprawiajcie każdej odpowiedzi językowej w trakcie szukania; najważniejsze, że uczestnicy rozumieją, co się wydarzyło.
Jak wyjaśnić dziecku liczenie, szukanie i zaklepywanie?
Gdy dziecko zna już schemat, pokażcie krótką rundę z ludźmi. Jedna osoba zostaje w umówionym miejscu, odwraca się i zakrywa oczy. Inni chowają się w granicach wyznaczonego obszaru. Szukający liczy do ustalonej liczby, a następnie głośno zapowiada rozpoczęcie poszukiwania.
Liczbę dobierzcie do tempa uczestników i wielkości przestrzeni. Liczenie do dziesięciu nie jest konieczne tylko dlatego, że ktoś tak zapamiętał zabawę z dzieciństwa. Młodsze dziecko może odliczać z dorosłym albo czekać na krótki sygnał. Nie trzeba czekać tak długo, aby uczestnicy zdążyli wejść w nieprzewidziane miejsca.
W najprostszym wariancie znalezienie oznacza spokojne wskazanie osoby. Dopiero starszym uczestnikom można wprowadzić zaklepywanie w bazie: znaleziony lub szukający wraca do wyznaczonego miejsca i wypowiada ustaloną formułę. To dodatkowa reguła wymagająca biegania oraz pilnowania kolejności, nie obowiązkowy element każdej rundy.
Wybierzcie również sposób zmiany szukającego: po kolei, po ochotniczym zgłoszeniu albo według innej uzgodnionej zasady. Nie stosujcie nagle kary dla dziecka, które nie chce chować się samo. Może zagrać w parze lub pozostać przy wariancie z misiem.
Jak przygotować małą zabawę w szukanie figurek w ogrodzie?
Do małego ogrodowego poszukiwania wybierzcie kilka dużych figurek odpowiednich do wieku uczestników. Policzcie je razem i rozłóżcie w wyznaczonym obszarze, bez chowania w ziemi, wodzie czy gęstych roślinach. Przedmioty mają być widoczne po podejściu do miejsca, a nie wymagać rozbierania elementów otoczenia.
Ustalcie, czy każda osoba szuka jednego modelu, czy wszyscy współpracują. W tym wariancie nie trzeba wyznaczać zwycięzcy. Można po kolei odkładać znalezione figurki na podkładkę i porównywać, czego jeszcze brakuje. Przed końcem policzcie cały komplet, aby drobny element nie został na zewnątrz.
Poziom trudności zmieniajcie po jednej rzeczy: najpierw liczbę figurek, potem widoczność, później wielkość obszaru. Dokładanie naraz wielu nowych reguł utrudni zauważenie, co dziecko już rozumie. Pomiędzy rundami można wybrać inne zabawy na świeżym powietrzu, zwłaszcza gdy uczestnicy mają ochotę na więcej ruchu.
Nie wprowadzamy tu mapy, szyfrów ani łańcucha zagadek. To nadal prosta zabawa w znalezienie widocznie ukrytego przedmiotu. Dzięki temu nie zamienia się w rozbudowany scenariusz, który dorosły musi przygotowywać przez pół wieczoru.
Jak skrócić rundy i dopasować zabawę do liczby dzieci?
W parze z dorosłym dziecko może chować się razem albo wspólnie szukać. W większej grupie ograniczcie obszar i zadbajcie, aby każda osoba znała sygnał zakończenia. Uczestnik, który już wyszedł z kryjówki, nie powinien samodzielnie opuszczać terenu zabawy, kiedy pozostali nadal są szukani.
Przed kolejną rundą zapytajcie, czy wszyscy chcą kontynuować. Głośne niespodziewane wyskakiwanie nie musi być zabawne dla każdego. Można odnajdywać się przez spokojne wskazanie, wspólne wołanie imienia lub pokazanie się na sygnał. Dobry wariant to taki, którego zasady uczestnicy naprawdę akceptują.
Jeżeli dziecko stale wybiera tę samą kryjówkę, nie odbierajcie mu jej od razu. Powtarzanie ułatwia przewidywanie przebiegu i daje możliwość samodzielnego wykonania całej sekwencji. Trudniejszy pomysł można zaproponować później. Po ostatniej rundzie spotkajcie się wszyscy w bazie, sprawdźcie obecność i wspólnie odłóżcie używane zabawki.
Pytania i odpowiedzi
Czy zaklepywanie jest obowiązkowe?
Nie. Można grać w spokojny wariant, w którym szukający po prostu odnajduje uczestników. Zaklepywanie dodaj dopiero wtedy, gdy grupa zna podstawową kolejność i ma odpowiednie miejsce do ruchu. Uzgodnij też formułę oraz sposób zmiany szukającego.
Dlaczego dziecko chowa tylko twarz?
Może dopiero poznawać zasadę ukrywania się przed inną osobą. Pokaż prostą zabawę z pluszakiem, pozwól obserwować chowanie i ogranicz teren. Nie trzeba robić z tego testu ani wyśmiewać dziecka za widoczne nogi.
Czy można bawić się bez żadnych zabawek?
Tak. Pluszak lub figurki służą w opisanych wariantach do pokazania kolejności i zmiany sposobu zabawy. Zwykła gra w chowanego potrzebuje tylko uczestników, bezpiecznej przestrzeni i wspólnie ustalonych granic.

























































































