Rysowanie oburącz – pomysły na zabawy z dwiema kredkami

Dwie kredki, jedna kartka i pytanie: co narysują obie ręce naraz? Możecie zacząć od deszczu, krętych dróg albo skrzydeł motyla. Linie pewnie nie będą jednakowe, ale właśnie z ich różnic może powstać pomysł na cały obrazek.
Zebraliśmy pięć zabaw w rysowanie oburącz, które łatwo wypróbować przy domowym stole. Podpowiadamy, jak przygotować miejsce i uprościć pomysł, gdy jednoczesne rysowanie okaże się niewygodne. Bez wymagania symetrii i poprawiania każdej kreski.
Spis treści
Podsumowanie:
- W rysowaniu oburącz obie dłonie zostawiają ślady jednocześnie.
- Na początek przygotuj duży, unieruchomiony arkusz i dwa wygodne przybory.
- Nie wymagaj symetrii ani zmiany ręki dominującej; dziecko może wrócić do rysowania jedną ręką.
Na czym polega rysowanie oburącz?
Rysowanie oburącz polega na wykonywaniu śladów obiema rękami jednocześnie. W każdej dłoni znajduje się kredka, flamaster lub inny wygodny przybór, a ręce mogą prowadzić linie w tym samym kierunku, odbijać się jak w lustrze albo tworzyć zupełnie niezależne znaki.
Niektóre dzieci od razu wybierają symetryczne rysunki: dwa koła, dwa skrzydła motyla czy drogi biegnące po obu stronach kartki. Inne wolą chaos kolorów, w którym każda ręka robi coś innego. Oba podejścia są dobre. Symetria może być inspiracją, ale nie jest zasadą ani celem zabawy.
Ćwiczenia wykonywane obiema rękami bywają proponowane jako proste aktywności manualne, między innymi kreślenie kół w powietrzu czy rysowanie na dużych arkuszach. W domowej zabawie nie trzeba jednak zamieniać ich w trening. Zamiast poprawiać ruchy dziecka, obserwuj jego pomysły i daj mu przestrzeń do własnego tempa.
Nie oceniaj, która ręka „radzi sobie lepiej”. Dominująca ręka dziecka może naturalnie przejmować prowadzenie, a druga tylko dodawać krótkie kreski lub plamy. Nie należy jej przeuczać ani zachęcać do forsowania ruchów, które są niewygodne.
Oszczędzaj w klubie 😎
🔥 -5% na pierwsze zamówienie
🔥 Każda złotówka to 1 punkt
🔥 30-dniowe prawo zwrotu
🔥 Tania dostawa

Jak przygotować kartkę i przybory?
Przygotuj duży, nieruchomy arkusz. Papier przyklejony taśmą do stołu albo podłogi mniej się przesuwa, dzięki czemu dziecko może skupić się na rysowaniu, a nie na łapaniu uciekającej kartki. Zabezpiecz też powierzchnię pod spodem, zwłaszcza przy farbach, pastelach lub mocno barwiących flamastrach.
Wybierz przybory, które dobrze leżą w dłoni i nie wymagają silnego nacisku. Grubsze kredki są wygodne podczas rysowania szerokich linii na dużym formacie. Do miękkich, intensywnych śladów przydadzą się kredki świecowe, którymi można prowadzić linię lekko, bez ciągłego poprawiania chwytu.
Na początek wystarczą dwa kolory. Dzięki temu łatwiej zobaczyć, co narysowała każda ręka. Później dziecko może dobrać kolejne kredki, zmieniać je w trakcie pracy albo użyć podobnych odcieni. Nie trzeba kupować nowych materiałów – najważniejsze, by przybory były sprawne, bezpieczne i wygodne.
Przed zabawą pokaż prosty ruch w powietrzu: szerokie koło, falę albo linię od środka na zewnątrz. Niech dziecko sprawdzi, czy taki gest mu odpowiada. Gdy pojawi się napięcie, zróbcie przerwę, zmniejszcie format działania albo przejdźcie do rysowania jedną ręką.
Przy rysowaniu blisko brzegu kartki sprawdź sposób czyszczenia używanych przyborów. Kredki zmywalne dobieraj zgodnie z opisem producenta; sama nazwa nie oznacza, że ślad zejdzie z każdej powierzchni. Do drobniejszych detali można później sięgnąć po kredki ołówkowe, już bez obowiązku trzymania po jednej w każdej dłoni.
Zanim zaproponujesz konkretny obrazek, daj dziecku czystą kartkę na próbę. Niech każda ręka narysuje kilka krótkich kresek, a później szeroką falę. Gdy papier ucieka, popraw jego mocowanie; gdy dłonie zaczynają się krzyżować, rozsuńcie miejsca rysowania.
Nie trzeba od razu wypełniać całego arkusza. Przy trudniejszym pomyśle dorosły może pokazać ruch na własnej kartce, zamiast prowadzić dłonie dziecka. Dalej dziecko wybiera, czy chce spróbować podobnie, zmienić kierunek, czy wrócić do jednej kredki.
Rysowanie oburącz: wzory i pięć pomysłów na zabawę
Równoległe drogi
Narysujcie na górze kartki dwa punkty startu. Dziecko prowadzi od nich dwie drogi: proste, kręte, szerokie lub przerywane. Drogi mogą spotkać się na dole arkusza, ominąć przeszkody albo nagle zmienić kierunek. Dodajcie mosty, tunele, kałuże i znaki, jeśli rysunek rozwinie się w opowieść.
Kolorowy deszcz
Trzymając dwie kredki, dziecko rysuje pionowe kreski spadające z góry kartki. Deszcz może być spokojny, ukośny, bardzo gęsty albo przypominać burzę. Po chwili pod chmurami mogą pojawić się parasole, kałuże, domy czy rośliny. Niech każda ręka wybierze własne tempo.
Koła i spirale
Zacznijcie od dużych kół, zostawiając miejsce na każde z nich. Jedna ręka kreśli koło po lewej stronie, druga po prawej. Potem koła mogą zamienić się w spirale, planety, kwiaty albo twarze. Gdy jednoczesny ruch okaże się trudny, dziecko może dokończyć drugi kształt chwilę później.
Motyl z dwoma skrzydłami
Narysujcie pionową linię pośrodku kartki, która będzie tułowiem motyla. Dwie ręce tworzą skrzydła po obu stronach: podobne lub całkiem różne. Jedno skrzydło może być pełne kropek, a drugie fal, zygzaków i pasków. To dobry pomysł dla dzieci, które lubią szukać odbić i powtarzalnych motywów.
Swobodne ślady dwóch kolorów
Nie ustalajcie żadnego tematu. Włączcie spokojną muzykę albo rysujcie w ciszy, prowadząc kredki po kartce tak, jak podpowiada ruch dłoni. Linie mogą się przecinać, nakładać i wychodzić poza wcześniej wyznaczone miejsca. Na końcu obejrzyjcie pracę z daleka i poszukajcie w niej kształtów, które przypominają zwierzęta, mapę lub fantastyczny krajobraz.
Co zrobić, gdy dziecko woli rysować jedną ręką?
Uszanuj ten wybór. Zabawa ma pozostać przyjemna, a nie zamieniać się w zadanie do wykonania. Dziecko może przez chwilę rysować obiema rękami, potem odłożyć jedną kredkę i dalej tworzyć po swojemu. Może też używać drugiej dłoni tylko do przytrzymywania kartki lub wybierania kolorów.
Nie poprawiaj rysunku i nie oczekuj równego tempa po obu stronach. Zamiast pytać, dlaczego linie są nierówne, zapytaj: „Która część podoba ci się najbardziej?” albo „Co mogłoby pojawić się obok?”. Takie pytania kierują uwagę na pomysł, a nie na ocenę wykonania.
Przerwijcie zabawę, gdy dziecko jest zmęczone, zirytowane lub wyraźnie traci ochotę. Kartkę można zostawić na później i wrócić do niej następnego dnia. Czasem najciekawsze rysunki powstają wtedy, gdy nie trzeba niczego kończyć.
Zaczęty rysunek może stać się częścią większej pracy: tłem, mapą albo kolorowym papierem do wycinania. Kolejne propozycje znajdziesz w naszych zabawach plastycznych dla dzieci. Wybierzcie pomysł, na który dziecko ma ochotę, zamiast traktować go jako dalszy etap ćwiczenia.
Pytania i odpowiedzi
Czy obie ręce muszą rysować to samo?
Nie. Mogą prowadzić podobne linie, odbicia lustrzane albo zupełnie niezależne ślady. Rysunek nie musi być symetryczny.
Od jakiego wzoru zacząć?
Spróbujcie dużych kół, fal lub krótkich kresek przypominających deszcz. Zostawcie dużo miejsca na kartce i dopasujcie ruch do wygody dziecka.
Czy trzeba zachęcać dziecko do używania słabszej ręki?
Nie należy forsować niewygodnych ruchów ani zmieniać ręki dominującej. Gdy pojawia się napięcie lub niechęć, zróbcie przerwę albo wróćcie do zwykłego rysowania.

















































































