Jeż – praca plastyczna z papieru: szablony i pomysły

Ten jeż może mieć kolce w paski, niebieski brzuch i bardzo zadowoloną minę. Papierowy jeż jako praca plastyczna daje dziecku wybór, zanim pojawi się pierwszy ślad kleju. Przygotowaliśmy trzy modele: z harmonijkowymi kolcami, z pętelkami z pasków oraz stojącą sylwetkę. Dołączamy własne szablony. Wybierzcie jedną technikę na początek i zostawcie miejsce na autorski pomysł. Tym razem kolce powstaną z papieru, bez makaronu, wykałaczek i ostrych dodatków.
Spis treści
Podsumowanie:
- Trzy modele wykorzystują harmonijkę, papierowe pętle i złożoną sylwetkę.
- Przed klejeniem przymierz wielkość kolców do ciała jeża.
- Stojący szablon zginamy na grzbiecie, bez przecinania linii łączącej boki.
Jak wydrukować szablon jeża i przygotować materiały?
Przygotuj papier na ciało i kolce, klej do papieru oraz przybory do dorysowania oczu i nosa. Płaski jeż może powstać na zwykłej kartce, a stojący model potrzebuje nieco sztywniejszego arkusza. Papier musi jednak dać się wyraźnie zgiąć. Bardzo gruby karton utrudni składanie i może wymagać cięcia, które w całości przejmuje dorosły.
Z naszego pliku wybierz odpowiednią sylwetkę. Pierwszy wydruk potraktuj jako próbę rozmiaru: przymierz do niego pasek na harmonijkę lub kilka pętelek, zanim wytniesz resztę elementów. Kolorowy papier do origami może zostać materiałem na kolce albo spodnią warstwę pracy. Nie każdy arkusz musi mieć brązową stronę. Dziecko może wykonać jeża w wymyślonej jesiennej scenerii.
Przygotuj osobno białe fragmenty na oczy lub po prostu narysuj je po sklejeniu. Unikniesz wtedy szukania drobnych części między ścinkami. Uzgodnij, które elementy wycina dziecko z pomocą odpowiednich nożyczki, a które przygotowuje dorosły. Zanim rozpoczniecie, pokaż gotowy układ na sucho: ciało, kolce oraz pyszczek mają swoje miejsca, ale można je jeszcze swobodnie przesuwać.

Oszczędzaj w klubie 😎
🔥 -5% na pierwsze zamówienie
🔥 Każda złotówka to 1 punkt
🔥 30-dniowe prawo zwrotu
🔥 Tania dostawa

Jak zrobić kolce z papierowej harmonijki?
Wytnij dłuższy prostokątny pasek. Zegnij jego wąski brzeg, potem odwróć kartkę i zrób następne zgięcie w przeciwną stronę. Powtarzaj naprzemiennie, tworząc harmonijkę. Podobna szerokość zakładek pomaga uzyskać równy wachlarz, lecz pierwsza próba nie wymaga dokładnego odmierzania każdego milimetra. Dorosły może pokazać dwa początkowe ruchy i oddać papier dziecku.
Gotową harmonijkę złóż na pół. Zbliż dwie wewnętrzne krawędzie i sklej je, tworząc wachlarz. Najpierw sprawdź, czy otwiera się na szerokość pasującą do sylwetki jeża. Jeśli jest bardzo duży, wybierz większe ciało, zamiast przycinać losowo wiele warstw. Nacięcia w grubym pakiecie papieru wykonuje wyłącznie dorosły, jeżeli projekt w ogóle ich potrzebuje.
Wachlarz przyklej z tyłu ciała tak, żeby jego górna część wystawała ponad grzbiet. To harmonijkowe grzbiety tworzą umowne kolce. Nie musisz dorabiać ostrych szpiców. Dorysuj pyszczek, zostawiając go widocznego z boku. Odłóż pracę płasko, aby klej zdążył połączyć warstwy. Po wyschnięciu sprawdź, czy harmonijka nie odrywa się podczas delikatnego otwierania.
Pobierz paski i linie zgięć do kolców jeża

Jak przykleić kolce z zapętlonych pasków papieru?
Do drugiego jeża przygotuj kilka lub kilkanaście pasków podobnej szerokości. Złącz końce jednego paska i sklej je na małej zakładce. Powstaje pętelka, której środek pozostaje pusty. Nie zgniataj jej od góry. Długość dobierz do wielkości tułowia: bardzo długie pętle mogą zakryć całą twarz, a króciutkie trudniej wygodnie przykleić.
Na płaskiej bazie ułóż pętelki końcami ku dolnej części grzbietu, a zaokrąglonymi fragmentami do góry. Najpierw rozmieść pierwszy rząd. Potem sprawdź, czy potrzebny jest drugi, lekko przesunięty. Klej trafia na połączone końce, nie do całego wnętrza pętli. Dziecko może zmieniać kolory co jeden element albo układać je bez wybranego porządku.
Przyklej na wierzchu sylwetkę z pyszczkiem, zasłaniając miejsca łączenia pasków. Dociskaj tylko płaską część. Całego jeża nie wkładaj pod książkę, bo spłaszczyłaby przestrzenne kolce. Na końcu dodaj nos i oko. Przy tym modelu łatwo porównać, jak zmiana długości pasków wpływa na wygląd pracy, dlatego dwa małe jeże mogą być ciekawsze niż jeden bardzo duży projekt z wieloma warstwami.
Jak złożyć stojącego jeża z prostego szablonu?
Stojący model powstaje z jednej wyciętej formy, która ma dwie połączone sylwetki. Przerywana linia na szablonie pokazuje grzbiet do złożenia. Nie przecinaj jej. Wytnij zewnętrzny obrys, a następnie delikatnie zegnij całość tak, żeby dwie części opadały po przeciwnych stronach jak niewielki daszek. Dolne krawędzie staną się podparciem.
Rozstaw boki na stabilnym blacie i sprawdź, czy jeż stoi. Jeżeli się przewraca, skoryguj rozchylenie zamiast doklejać ciężką ozdobę na głowie. Rysunek pyszczka oraz kolców możesz wykonać przed składaniem, kiedy papier jest jeszcze płaski. Obie strony nie muszą mieć takiego samego wzoru. W czasie odgrywania scenki dziecko zobaczy wtedy dwie wersje tej samej postaci.
Tło domaluj farby plakatowe i tempery na osobnej kartce i pozostaw do wyschnięcia. Stojącego jeża ustaw dopiero na suchej powierzchni. Nie zalewaj gotowych papierowych zgięć wodą. Projekt ma pozostać lekką pracą do oglądania i spokojnej zabawy przy stole. Nie jest zabawką odporną na moczenie, noszenie w kieszeni ani mocne ściskanie przez młodsze rodzeństwo.
Pobierz stojącego jeża z linią zgięcia

Jak dodać tło i opowiedzieć historię o gotowych jeżach?
Na dużej kartce narysujcie ścieżkę, kilka liści i miejsce, do którego zmierza jeż. Dziecko może zdecydować, że bohater odwiedza kolegę albo szuka zgubionego guzika. Nie trzeba odtwarzać dokładnie naturalnego środowiska, jeśli tworzycie umowną opowieść. Fakty o zwierzęciu oddzielcie jednak od fantazji i sprawdzajcie je, gdy pojawiają się konkretne pytania.
Do rozmowy o obserwowaniu prawdziwych jeży przyda się tekst „Dzień Jeża – kiedy wypada i jak świętować z dziećmi?”. Papierowy projekt nie jest powodem, żeby przynosić żywe zwierzę do domu lub ustawiać je do zdjęcia z pracą. Gotowe sylwetki wystarczą do całej sceny. Inne pomysły na tło i sezonowe prace opisuje poradnik „Jesienne prace plastyczne dla dzieci. 12 pomysłów z różnych materiałów”, bez konieczności powtarzania zawartego w nim jeża z makaronu.
Po zabawie sprawdźcie, czy wszystkie pętelki trzymają się bazy. Płaskie modele przechowuj w teczce, osłaniając przestrzenne kolce przed przygnieceniem. Stojącego jeża można rozłożyć do wygodniejszej pozycji, ale nie zaginaj przypadkowo pyszczka. Na odwrocie dopiszcie imię postaci i autora. Przy kolejnej próbie dziecko samo wybierze, czy wraca do ulubionej harmonijki, czy sprawdza zupełnie nowy układ papierowych pasków.
Najczęściej zadawane pytania
Czy do jeża potrzebne są wykałaczki?
Nie. Kolce wykonujemy z papierowej harmonijki, pętelek lub rysujemy na stojącej sylwetce.
Czy przerywaną linię na stojącym szablonie trzeba przeciąć?
Nie. To linia zgięcia grzbietu, która łączy dwie strony modelu.
Dlaczego jeż z pętelkami się spłaszczył?
Pętle mogły zostać dociśnięte podczas suszenia. Przytrzymuj tylko płaskie miejsca klejenia, nie całą przestrzenną pracę.




















































































