Przejdź do treści

Poczta walentynkowa w przedszkolu. Po jednej kartce dla każdego

Autor:
Dzieci tworzące papierowe kartki przy stole z użyciem kolorowego papieru, pisaków, taśmy i naklejek w sali przedszkolnej
Boris Hamer/Pexels

Pocztę walentynkową w przedszkolu zacznij od listy dzieci. Przy każdym imieniu zostaw miejsce na sprawdzenie, czy kartka trafiła do skrzynki. Po losowaniu będzie wiadomo, ilu kartek potrzebujecie i które trzeba odłożyć dla nieobecnych.

Zaplanuj jedną wspólną pracę przy stole. Papier, naklejki i pisaki wystarczą, żeby kartki mogły zrobić również dzieci, które dopiero uczą się pisać. Zobacz, jak podzielić między nie przygotowanie skrzynki, podpisywanie i rozdawanie poczty.

Podsumowanie

  • Rozpisz listę tak, żeby każde dziecko dostało przygotowaną kartkę.
  • Zaproponuj prostą kartkę z papieru i dopasuj podpis do umiejętności dzieci.
  • Odłóż oznaczoną kartkę dla dziecka, którego nie ma w dniu rozdawania.

Jak zorganizować po jednej kartce dla każdego

Ustal jedną prostą zasadę: każde dziecko przygotowuje kartkę dla jednej wylosowanej osoby i każda osoba otrzymuje jedną kartkę. Dzięki temu nie trzeba porównywać liczby walentynek ani prowadzić zbiórki prezentów. To ma być wspólne działanie plastyczne, a nie konkurs na najładniejszą laurkę.

Na kilka dni przed zajęciami przygotuj zamkniętą listę dzieci obecnych w grupie. Nie wywieszaj jej w sali i nie publikuj w relacjach z wydarzenia. Lista służy wyłącznie osobie dorosłej do dopilnowania, że nikt nie został pominięty. Uwzględnij także dzieci, które mogą być nieobecne w dniu tworzenia kartek albo rozdawania poczty.

Przekaż rodzicom krótką informację: dzieci nie przynoszą słodyczy, drobnych zabawek ani gotowych paczek. Potrzebna będzie tylko zgoda na udział i ewentualnie wygodny strój do pracy przy stole. Takie ustalenie ogranicza presję zakupową i pozwala skupić się na geście życzliwości.

Poczta walentynkowa w przedszkolu działa sprawniej, gdy jedna osoba ma pod ręką listę. Przed ustaleniem listy zapytajcie wychowawcę, ile dzieci będzie uczestniczyć i jak przedszkole chce przechować imiona. Do wyboru wystarczy lista dostępna dorosłemu prowadzącemu zabawę. Dzieciom można rozdać karteczki z imionami pojedynczo, obejrzeć oznaczenia kopert i zebrać wszystko po zakończeniu. Gdy ktoś zrezygnuje z robienia kartki, dorośli mogą przygotować prostą kartkę grupową dla osoby, która miała ją otrzymać.

Oszczędzaj w klubie 😎

🔥 -5% na pierwsze zamówienie
🔥 Każda złotówka to 1 punkt
🔥 30-dniowe prawo zwrotu
🔥 Tania dostawa

Odbierz swoje 10 punktów
Dziecko w aucie bawi się swoją zabawką

Losowanie imion i przygotowanie skrzynki

Losowanie przeprowadź z pomocą nauczyciela, a jego wynik zachowaj pod kontrolą dorosłego. Przygotuj małe kartoniki z imionami dzieci, złóż je tak samo i włóż do pudełka. Dziecko losuje jedną osobę, a nauczyciel od razu zapisuje parę na swojej liście.

Gdy dziecko wylosuje własne imię, po prostu losuje ponownie. Przy małej grupie dorosły może wcześniej ułożyć pary, aby uniknąć zamieszania pod koniec zabawy. Najważniejsze, by po losowaniu sprawdzić komplet: każdy ma przygotować kartkę i każdy ma ją otrzymać.

Skrzynka nie musi przypominać prawdziwej poczty. Wystarczy pudełko po butach oklejone papierem, z wyciętym otworem na koperty. Ustaw ją dopiero wtedy, gdy podpisy i oznaczenia kartek są gotowe. Dzieci wkładają swoje prace kolejno, a dorosły dyskretnie kontroluje, czy każda trafia do właściwego odbiorcy.

Jeżeli dzieci potrzebują pomocy w oznaczeniu kopert, przygotujcie naklejki do ozdabiania z jednym prostym motywem dla całej grupy. Taki znak pomaga rozpoznać przygotowaną kopertę. Imię odbiorcy dopiszcie osobno, w tym samym miejscu na każdej kopercie.

Na koniec przygotowania zrób zapas jednego formatu kartki i dwóch pustych kopert. Takie materiały przydadzą się, gdy ktoś pomyli imię przy podpisywaniu albo kartka przeznaczona na zastępstwo zaginie. Wychowawca może odłożyć komplet obok listy. Przed otwarciem skrzynki łatwiej sprawdzi przeznaczenie każdej koperty, nawet jeśli dzieci wrzucały je po kolei przez cały dzień.

Prosta kartka składana przy wspólnym stole

Najlepiej sprawdza się kartka złożona na pół, z prostym obrazkiem lub kolażem na okładce. Jednolity format ułatwia pracę dzieciom i późniejsze przechowywanie laurek w skrzynce. Przygotuj wcześniej papier, bezpieczne nożyczki, klej oraz elementy do dekoracji.

Na wspólny stół połóż niewielką liczbę materiałów. Zbyt wiele kolorów, wzorów i gotowych ozdób łatwo rozprasza, a dzieci zaczynają porównywać swoje prace. Papier do składanych kartek pozwala przygotować równe, małe formaty, które dziecko samodzielnie złoży i ozdobi.

Rozdaj po jednej kartce z narysowaną linią zgięcia albo zegnij jedną na oczach dzieci. Kiedy składają kartki walentynkowe w przedszkolu, mogą zacząć od wybrania koloru i rozłożenia ozdób bez klejenia. Pokaż, gdzie zostawić wolne miejsce wewnątrz. Przy podpisywaniu łatwiej wtedy dosięgnąć pustego pola, a kartkę można włożyć do koperty bez dociskania ozdób.

Do przygotowania poczty wystarczy wspólny zapas papieru i kilka materiałów do wyboru. Przy podpisywaniu zostawcie na kopercie wyraźne miejsce na imię.

Podpisy, gdy dzieci dopiero uczą się pisać

Przy dzieciach niepiszących zastąp podpis prostym znakiem rozpoznawczym. Obok imienia odbiorcy można przykleić symbol: słońce, auto, kotka, gwiazdkę albo kolorowy kształt. Nauczyciel zapisuje imię na odwrocie kartki, a dziecko odnajduje właściwy symbol na swojej wylosowanej informacji.

Nie zmuszaj dziecka do samodzielnego zapisania całego imienia, gdy nie jest na to gotowe. Może odwzorować pierwszą literę, postawić swój znak albo powiedzieć dorosłemu, co chce przekazać. Pisaki do podpisów dobrze sprawdzają się przy dużych literach i wyraźnych symbolach, które później łatwo odczytać.

Unikaj podpisywania kartek pełnym imieniem i nazwiskiem oraz dopisywania prywatnych informacji o dziecku. W przedszkolnej poczcie wystarczy imię używane na co dzień albo wcześniej ustalony znak. Dorośli powinni też pilnować, by nikt nie komentował charakteru pisma, ozdób czy poziomu pracy koleżanki i kolegi.

Kiedy dziecko woli narysować symbol zamiast pisać, dorosły może zapisać imię na kopercie i zostawić całą kartkę do ozdobienia. Ważne, żeby odbiorcę dało się rozpoznać przy rozdawaniu, więc przygotuj naklejkę z imieniem albo odczytaj je wcześniej na głos z dzieckiem, które robi kartkę. W przypadku dwóch takich samych imion ustalcie z wychowawcą proste oznaczenie, znane grupie. Jeśli kartki będą rozdawane wspólnie, ustal wcześniej, kto odczytuje imiona i kto z dorosłych sprawdza ostatnie koperty.

Co zrobić z kartką dla nieobecnego dziecka

Kartkę dla nieobecnego dziecka zachowaj i przekaż mu po powrocie do grupy. Nie rozdawaj jej komuś innemu „w zastępstwie”, bo wtedy odbiorca może dostać dwie prace, a osoba nieobecna żadnej. Dorosły odpowiada za komplet kart aż do końca akcji.

Jeśli nieobecne jest dziecko, które miało przygotować kartkę, nauczyciel może pomóc grupie stworzyć dodatkową, wspólną laurkę. Nie chodzi o odtworzenie pracy konkretnej osoby, lecz o dopilnowanie, by odbiorca nie został bez walentynki. Jedna kartka wykonana przez kilka dzieci przy wspólnym stole rozwiązuje problem bez wskazywania nieobecnego dziecka.

Po rozdaniu prac zróbcie chwilę na obejrzenie laurek, ale bez obowiązku publicznego czytania ich treści. Dzieci mogą zabrać kartki do domu albo schować je do swoich teczek. A gdy chcecie przedłużyć ten temat poza salą, zajrzyjcie do pomysłów na Walentynki z dzieckiem w domu i wybierzcie aktywność, która nie wymaga kupowania prezentów.

Rozróżnijcie nieobecność przy robieniu kartki od nieobecności przy wręczaniu. Jeśli dziecko opuściło przygotowanie, prowadzący dopilnuje, żeby w skrzynce znalazła się kartka dla jego odbiorcy. Jeśli opuściło sam finał, jego własną kopertę odłóżcie do podpisanej teczki i wręczcie po powrocie. Taka sama zasada dla całej grupy porządkuje zabawę nawet wtedy, gdy lista obecności zmieni się w ostatniej chwili.

Źródła

Najlepszy prezent na święta dla dzieci

Do góry